Giden Gerçekten Gitmiş midir?

Her giden gerçekten gitmiş midir?

Ya da her gelen, gerçekten gelmiş midir?

Diyelim ki biri geldi… Peki biz onun şefkatini, sevgisini hissetmiyorsak, o geliş yine de “gerçek” sayılır mı? İnsan bazen buna cevap vermekte zorlanır. Çünkü insanız; inanmak isteriz. Sevildiğimize inanmak isteriz.

Bazıları gelir… Sizi sever ya da siz sevildiğinizi sanırsınız. İşte tüm mesele tam da burada başlar.

“İstediğin zaman arayabilirsin.”

“Sen çok iyi birisin ama ben seni hak etmiyorum.”

Bahaneler peş peşe dizilir, cümleler süslenir ve sonra… giderler.

Giderken sadece kendilerini götürmezler. İnancımızı, umudumuzu, ümidimizi ve en önemlisi de içimizdeki o saf sevgiyi alıp yanlarında götürürler. Evet, yanlış okumadınız sevgili okurlarım; bizim en büyük zenginliğimiz olan sevgimizi…

Peki, gider mi gidenler?

Yoksa giden, gittiği gün bizde mi her şey biter?

Kimseyi kandırmayacağım; hiçbirimiz çocuk değiliz. “Gittiği gün her şey biter” yalanlarına inanacak kadar da saf değiliz. Yokluğuna alışmak belki yıllar alır. Alışmak başka, unutmak başka çünkü…

Ama şunu da bilirim: Giden, elbet bir gün geri döner. Belki sevgiyle değil, belki pişmanlıkla… Ama mutlaka bir gün, bir yerden “helallik” istemeye gelir.

İşte asıl soru o zaman başlar:

Hakkınızı helal edecek misiniz?

Yoksa götürdüğü o saf sevgi için içinizde bir intikam mı büyüteceksiniz?

Unutmayın, kimse yaşattığını yaşamadan bu dünyadan göçmez.

O yüzden siz, kalbiniz kadar güzel yaşayın.

Kalbinizi de kendinizi de çirkinleştirmeyin.

Bir sonraki yazımda buluşmak dileğiyle…

Sağlıcakla kalın.